VERSLAG van de reis naar de U.K.

Van 4 tot en met 9 juni 2010 organiseerde Uitgeverij Tinkerland een reis naar de Appleby Horse Fair en naar de Tinker-fokkerij
van Tom Price in Wales. Er waren 53 deelnemers. Hier volgt een beknopt verslag, geschreven door Rob de Beus op 11 juni 2010.
We zijn nu weer thuis, stoeien waarschijnlijk met
de zelfgemaakte foto's en draaien de zesdaagse
film nog regelmatig af in ons geheugen.
Het was een goed geregiseerde film met veel
leuke en leerzame momenten, een vrolijke film
met een happy end.
De stemming was steeds prima en we hebben
heel wat keren hartelijk kunnen lachen.
Als we een beetje zakelijk teugkijken kunnen we zeggen dat de reis op alle punten o.k. was: Gebo Tours had de zaken
goed voorbereid, de touringcar was gerieflijk, de drankjes in de bus waren lekker koel en Natasha bleek een uitstekende
chauffeur die al gauw de harten van alle deelnemers wist te veroveren door haar sympathieke optreden.

De hotels onderweg waren van goede klasse. Het Shap Wells Hotel waarin wij twee nachten verbleven straalde de typisch
Engelse sfeer uit van weleer. De derde nacht was het hotel ietsje minder, maar nog steeds van acceptabel niveau.
Het laatste hotel in London Heathrow was van internationale klasse. Ook de ferries op heen- en terugweg waren leuk om
eens te bezoeken. Gelukkig was de zee beide keren bijzonder rustig.
Het weer was zoals je in Engeland kunt verwachten, Jantje lacht en Jantje huilt. Tijdens onze zesdaagse tocht had het
lachen de overhand.

Met het bovenstaande zullen de meeste deelnemers het eens zijn. Over de evenementen (Appleby Horse Fair en Tom Price)
kunnen de meningen wat meer uiteenlopen; sommigen zullen in Appleby hun ogen uitgekeken hebben, terwijl anderen
gedacht zullen hebben "Heel leuk om dit mee te maken, ik had het ook niet willen missen, maar nu heb ik Appleby voorlopig
wel gezien." Dat bleek ook op de tweede Appleby-dag, om 'n uur of drie in de middag waren de meesten wel overal
geweest en vond men het een leuk idee om een boottocht in te lassen op een van de schitterende meren van het Lake
District. Toch vertelden heel wat deelnemers dat zij graag nog eens terug willen naar Appleby.

Mogelijk zullen veel deelnemers nog meer terugverlangen naar de paarden van Tom Price; in zijn weilanden met honderden
Gypsy Horses kom je haast niet uitgekeken. In gedachten neem je een klein veulentje mee naar huis, je tilt het op je
schouder. Even later, nog steeds in gedachten, zet je het bonte paardje voorzichtig weer terug op de grond om het
vervolgens om te ruilen voor een nog liever en nog mooier exemplaar.

De kosten: iedereen had de reis vooraf betaald, enkel lunches, diners en tussendoortjes kwamen voor eigen rekening.
Eten en drinken zijn in Engeland niet echt goedkoop en wanneer je iets koopt op een boot, in een hotel of bij een
evenement wordt daar nog een schepje bovenop gedaan. Toch bestond de indruk dat iedereen daar rekening mee had
gehouden, er werd niet geklaagd.
Over klagen gesproken: er werd sowieso niet geklaagd tijdens de reis. En dat brengt mij bij mijn laatste punt: we waren
met een superleuke groep, oud en jong genoot, niemand deed moeilijk. Het "applausje voor jezelf" in de touringcar was dan
ook meer dan verdiend.